Πέμπτη, 11 Ιανουαρίου 2018

Πολύ μου αρέσουν οι γενναιόδωροι άνθρωποι.


Μου αρέσουν οι γενναιόδωροι άνθρωποι.
Εκείνοι που θα σου χαρίσουν απλόχερα, ακόμα κι αν δεν έχουν αρκετά.
Εκείνοι που το δόσιμο τους δεν σταματά στα υλικά αγαθά, αλλά προεκτείνεται και στην ψυχική γαλαντομία. Αυτοί οι μεγαλόδωροι, που θα σε στηρίξουν με μια καλή κουβέντα, ακόμα κι αν δεν την αξίζεις 100%. Οι ωραίοι αυτοί τύποι, που προτιμούν να δουν πάνω σου πλεονεκτήματα κι όχι λάθη. Χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει πως κινούνται μέσα σε πλαίσια τυπικής ευγένειας ή ψεύτικης κολακείας. Οι άνθρωποι, που πέρα από τις λέξεις, έχουν κι ένα χαμόγελο καρδιάς ζωγραφισμένο στο πρόσωπό τους. Χάρισμα ακριβό σε όποιον βρεθεί στη ρότα τους. Φαινόμενο σπάνιο, σαν εξωτικό λουλούδι.
Τι απαιτείται άραγε για να είσαι γενναιόδωρος; Η λέξη, μας αποκαλύπτεται φωνάζοντας την έννοια της, με παρρησία: Γενναίοι όσοι δίνουν! Κι αυτό διότι λίγοι το τολμούν. Βλέπεις, στη Διχάλα του Ηρακλή, η ευκολία της επίκρισης δείχνει στην εποχή μας γοητευτικότερη. Σε αντίθεση με την επιδοκιμασία. Το σύνηθες είναι η προσβολή ή η αδιαφορία κι όχι η επικρότηση ή η παραίνεση για κάτι υψηλότερο. Το γιατί, απαντάται με θράσος δια στόμ ατος φόβου και άγνοιας. Ο φόβος μην χάσουμε, όσα δια της ψευδαισθήσεως θεωρούμε πως κατέχουμε. Ο φόβος μην τυχόν γίνουμε μικρότεροι, από την ίδια την ελάχιστη ύπαρξη μας. Η άγνοια του ποιοί πραγματικά είμαστε, πόσο ξεχωριστοί, αλλά  και τι μπορούμε να δημιουργήσουμε και να προσφέρουμε, με βάση την μοναδικότητα μας.
Θαυμάζω του γενναιόδωρους ανθρώπους, γιατί χωρίς αυτούς οι υπόλοιποι θα παραμέναμε στα γερολαδάδικα υπόγεια μας. Μόνοι κι έρημοι. Μην τυχόν κι αδειάσουν τα μπιντονάκια των συναισθημάτων, τα οποία συλλέγουμε στάλα στάλα, απ’ την στραγγισμένη απ’ αγάπη πραγματικότητα μας. Όχι, δεν είναι ψέμα. Αυτή η παρανόηση, ανήκει στις αιτίες συναισθηματικού εξηνταβελονισμού. Μα οι περισσότεροι, δεν πήραμε ποτέ το ρίσκο να “δώσουμε” άδολα κι ανοιχτόχερα. Αν το πράτταμε, θα συνειδητοποιούσαμε πως η πρόσφορά επιστρέφει πάντα πολλαπλάσια.
Οι γενναιόδωροι άνθρωποι είναι πολύτιμοι και σίγουρα περισσότεροι απ΄ ότι πιθανώς φανταζόμαστε.
Αρκεί στην αναζήτησή τους, να προηγηθούν μία ή και περισσότερες ενδοσκοπικές ματιές.

Ματίνα Κ. Καρελιώτη

Πρώτη δημοσίευση anapnoes.gr

Net photo