Φιλολεκτικόν

  Μεροδούλι, μεροφάι οι πολλοί κι οι λίγοι στα τρύπια σύννεφα της εξουσίας εντολές δίνουν κάματος, μόχθος, αγωνίες για ένα κομμάτι ψωμί αυτό είναι οι πολλοί κι οι λίγοι στην (ω)δίνη της πλεονεξίας κεφάλια παίρνουν αρρώστιες, θρησκείες, φανατικοί οπαδοί εκεί οδηγούνται οι πολλοί κι οι λίγοι αψηφώντας την ημερομηνία λήξης παιχνίδια στήνουν μάζες, λαοθάλασσες κοινών χρηστών οι πολλοί ζητωκραυγάζουν τους λίγους τους ανυψώνουν με την ανοχή και την ψήφο τους ξεχνώντας τον καθημερνό τους Γολγοθά τυφλωμένοι από τα υποσχόμενα ψίχουλα κι οι λίγοι θεριεύουν και σαν άλλοι Μολώχ ζητούν κι άλλη γη, κι άλλα πλούτη, κι άλλη εξουσία κι άλλα αγέννητα μωρά να τα ντύσουν στο χακί για να ‘χουν πάντα πυρωμένη τη Φωτιά Μα, να στάσου! Οι πολλοί θα θυμηθούν πως στο χέρι τους κρύβεται μια γροθιά που έχει τη δύναμη να κάνει τον άνθρωπο θεό και σαν το καταλάβουν αυτό άνθρωποι θα μείνουν και σαν άνθρωποι την Ειρήνη δε θα ζητιανεύουν θα μοιάζουν με την Ειρήν...

Χαρταετοί Χαρταετοί είμαστε, χαρταετοί πιασμένοι στα ηλεχτρικά σύρματα. Μ' εκείνους τους κομμένους σπάγγους, μ' εκείνα τα ξεσχισμένα χαρτιά, μ' εκείνη την εγκατάλειψη στον ανεμο, μ' εκείνη την εγκατάλειψη στον εμπαιγμό, μ' εκείνη την εγκατάλειψη στο τέλος. Ο Κώστας Μόντης (1914 - 2004) ήταν Κύπριος συγγραφέας. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Ελληνοκύπριους ποιητές και συγγραφείς. Painting: Marcel Duchamp,  Nude (Study), Sad Young Man on a Train 

Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984 Τείχη Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη. Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ. Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη· διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον. A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω. Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον. Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω. painting:The Scream Edvard Munch

Η στείρωση των αστέρων Pablo Neruda Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής Τυπωθήτω - Λάλον ύδωρ Όχι μόνο στην αγορά με κόσμο αλλά και σε θάλασσες μέσα χεριών τα δικά σου εγώ θα τα ξεχώριζα αμέσως: δυο άσπρα πουλιά -άλλα πουλιά, αλλιώτικα απ' όλα τ΄άλλα πουλιά - και πετούν ανάμεσα από χέρια αποδημητικά, ταξιδεύουν στον αγέρα, πάνε -διάφανα - πάνε κι έρχονται ξανά κι όλο ξανά στο πλευρό το δικό σου, στο δικό μου πλευρό, μαζεύονται, κοιμούνται στο στήθος μου πάνω. Γυμνά, ολοδιάφανα και περίλεπτα και καταφώτεινα σα βιτρίνα με κρύσταλλα περπατούν, σα βεντάλιες περπατούν ανοιχτές στον αέρα σάμπως φτερά πλατιά στα ουράνια. Μοιάζουν όμως και στο ψωμί, μοιάζουν και στο στάρι, μοιάζουνε στο νερό, στου φεγγαριού μοιάζουν τις χώρες, στου αμύγδαλου τη φάτσα, στο άγριο ψάρι κυρίως μοιάζουνε που ασημένιο σπαράζει στη στενή ατροπό των πηγών. Τα χέρια σου πάνε κι έρχονται στη δουλειά, δουλεύουνε, τρέχουν μακριά, τ' ακούς που τρέχουν, πιάνουν κουταλοπήρ...

«εκεί που ο θεός δεν υπάρχει η ποίηση βρίσκεται» Βίκυ Δερμάνη – Ψυχή Πουθενά Κάθε φορά που έρχεται στα χέρια μου ποιητική συλλογή της Βίκυς Δερμάνη ξέρω πώς θα βιώσω μια ανεξάντλητη προσωπική εξερεύνηση, με όλους τους κινδύνους φυσικά που έχει τούτο τ’ άγνωστο. Ως τώρα 6 φορές – 6 συλλογές και μια ακόμα: Η καινούργια. Η έβδομη και πιο θαρραλέα απ’ όλες. Το αισθητικό κομμάτι του βιβλίου εξαιρετικό. Εξάλλου οι εκδόσεις ΑΩ δεν μας έχουν συνηθίσει σε κάτι λιγότερο. Η φωτογραφία στο εξώφυλλο, του Χρήστου Σασλόγλου, προσδίδει την οπτικοποίηση εκείνη, που θα ερεθίσει γόνιμα τις όποιες προσλαμβάνουσες από την ανάγνωση της συλλογής.

Ρόδα κι αγκάθια παίζουν κρυφτό γύρω απ’ το μεσοφόρι μιας αλήθειας Στον κόρφο της πάνω δυο πλανήτες χτίζουν το σύμπαν το δικό τους Όταν τελειώσουν ψίχουλα θα γίνουν  για να τραφεί το μέλλον Ρόδα κι αγκάθια φώναζαν χτες: Φτου ξελευτερία μ.κ. 26/9/2017

Γιώργος Ρούσκας «Χαϊκού – Νήματα», εκδ. Σοκόλη Ένα σταρένιο στάχυ σε γκρο πλαν. Μια μαθηματική έκφραση με αποτέλεσμα που ιντριγκάρει την διάθεση πολλαπλών ερμηνειών. Μία  παρότρυνση απ’ εκείνον που ο καθένας μας αναγνωρίζει ως δάσκαλο. Τρεις ενότητες που έλκουν και έλκονται εκ των λέξεων, ερωτοτροπούν και ερωτεύονται μέσα από αυτές, αποκτούν υπόσταση και θέση ως γενόμενα, τα οποία με τη σειρά τους, θα γίνουν γεννήτορες, τόσων κι άλλων τόσων, ζωοφόρων εννοιών και δεδομένων. Αυτή είναι η εντός μου, συμπυκνωμένη παρουσία της νέας συλλογής  Χαϊκού, του Γιώργου Ρούσκα, με τίτλο «Νήματα». Η επιγραμματική ποίηση ή αλλιώς χαϊκού, μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στη χώρα μας, μα είναι σίγουρα ένα από τα ευφυέστερα είδη ποιητικού λόγου. Αν η κλασσική ποίηση αποτελεί εξ’ ορισμού τον τρόπο με τον οποίο εκφράζουμε και εκφραζόμαστε συνοπτικά, προσφέροντας όμως άπειρες ερμηνείες, προσλήψεις, εικόνες, νοήματα και αισθήσεις, μπορούμε να κατανοήσουμε την αξία που έχει η σύμπτυ...

Άυλο Πύαρ - Γιώργος Ρούσκας Ποιητική Συλλογή - Εκδόσεις Χίλων, 2013 Η ποιητική συλλογή του Γιώργου Ρούσκα «Άυλο Πύαρ», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Χίλων, αποτελεί μια δικαίωση για την μοντέρνα ελληνική ποίηση. Μια δικαίωση για όλους αυτούς, για όλους εμάς, που μας αρέσει να χανόμαστε στα μονοπάτια αυτής της τέχνης. Πρόκειται για μια εξαιρετική έκδοση που ικανοποιεί τον αναγνώστη από την αρχή ως το τέλος. Με ένα στολίδι εξώφυλλο, εξαιρετικής αισθητικής, φιλοτεχνημένο από τον ίδιο τον ποιητή, χαρτί που μοσχοβολά (για τους «μυημένους») και μια ιδιαίτερη γραμματοσειρά που δίνει άλλη προοπτική στα γράμματα και τις λέξεις. Τα ποιήματα που περιλαμβάνονται στο βιβλίο, ενώ εκ πρώτης όψεως δείχνουν «επίγεια», αφήνουν μια επίγευση ονείρου. Σε καμία περίπτωση απατηλού, μα πέρα ως πέρα ικανού και πραγματοποιήσιμου. Μια τρανή επαλήθευση της σπουδαιότητας της πρωταρχικής μας ύλης. Αυτής που θα παίξει  καθοριστικό ρόλο στην πορεία και στην εξέλιξη μας. Το μόνο σίγουρο για τον αν...