Φιλολεκτικόν

Σκόνη στο πρόσωπο -  Νίκος Ιατρού  Εκδόσεις ΙΩΛΚΟΣ Σκόνη. Μικρά, πολύ μικρά σωματίδια που έχουν προέλθει από ένα όλον το οποίο διαιρέθηκε απ’ τον χρόνο. Γιατί ο χρόνος, αυτό κάνει: μοιράζει. Μοιράζει στο Παν το καθετί που κυριεύθηκε από την εντύπωση μιας συμπύκνωσης. Τα κύτταρά   μας,   ας πούμε, δεν ανήκουν σε εμάς, αλλά στην αγάπη που συγκλήθηκε την ώρα της σύλληψης και πήρε σάρκα και οστά. Οι σκέψεις, τα συναισθήματα, οι πράξεις αποτελούν: συλλογές, συνδυασμούς, συμπορεύσεις, συμμορφώσεις, συγκεντρώσεις σπερμάτων του θεού που καλλιεργήθηκαν και έδωσαν αποτελέσματα. Κι όλα τούτα, μόλις η πύκνωση τους υπερβάλει, θα μετατραπούν ξανά σε σκόνη με ένα αθόρυβο ή θορυβώδες Μπινκ Μπανγκ. Έτσι η τράπουλα μοιράζεται ξανά. Γιατί μας ενοχλεί τόσο πολύ η σκόνη; Ίσως γιατί μας θυμίζει από τι είμαστε φτιαγμένοι. Ίσως πάλι μας φοβίζει σε τι θα καταλήξουμε. Σίγουρα όμως είναι χρήσιμη αφού μέσα της περιέχει και το παλιό και το νέο. Το νεκρό και το ζωντανό. Και για...