Φιλολεκτικόν

Γιώτα Χουλιάρα Ο Βιασμός της Κοκκινοσκουφίτσας (Η σκοτεινή όψη των παραμυθιών) Εκδόσεις Άλλωστε “ Ο Βιασμός της Κοκκινοσκουφίτσας.” Και μόνο ο τίτλος φτάνει για να χάσεις και το τελευταίο ίχνος της αθωότητας σου. Είναι έτσι όμως; Όταν έμαθα για το νέο βιβλίο της δημοσιογράφου Γιώτας Χουλιάρα, ήθελα διακαώς να έρθει στα χέρια μου. Δεν ξέρω αν ήταν επειδή γνώριζα τη γραφή της, από τα άκρως ενδιαφέροντα, ερευνητικού χαραχτήρα, άρθρα της, ή από τη θεματολογία, η οποία μου θύμιζε τις αναζητήσεις της πρώιμης ενηλικίωσής μου. Το σίγουρο ήταν πώς έβρισκα τουλάχιστον δελεαστική την ιδέα μιας ενδότερης ψηλάφησης του (παρα)μυθικού στοιχείου. Ήλπιζα βέβαια να ήταν και απολαυστική. Μετά το τέλος της ανάγνωσης και της τελευταίας λέξης, θα πω πώς η ελπίδα μου δικαιώθηκε! Στις σελίδες του βιβλίου διεξάγεται η ανατομία των κλασσικών παραμυθιών. Η Κοκκινοσκουφίτσα, η Σταχτοπούτα, η Χιονάτη, η Ωραία Κοιμωμένη, η Πεντάμορφη και το Τέρας, η Ραπουνζέλ, Χάνσελ και Γκρέτελ, ο Μαγι...

Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984 Τείχη Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη. Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ. Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη· διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον. A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω. Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον. Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω. painting:The Scream Edvard Munch

Η στείρωση των αστέρων Pablo Neruda Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής Τυπωθήτω - Λάλον ύδωρ Όχι μόνο στην αγορά με κόσμο αλλά και σε θάλασσες μέσα χεριών τα δικά σου εγώ θα τα ξεχώριζα αμέσως: δυο άσπρα πουλιά -άλλα πουλιά, αλλιώτικα απ' όλα τ΄άλλα πουλιά - και πετούν ανάμεσα από χέρια αποδημητικά, ταξιδεύουν στον αγέρα, πάνε -διάφανα - πάνε κι έρχονται ξανά κι όλο ξανά στο πλευρό το δικό σου, στο δικό μου πλευρό, μαζεύονται, κοιμούνται στο στήθος μου πάνω. Γυμνά, ολοδιάφανα και περίλεπτα και καταφώτεινα σα βιτρίνα με κρύσταλλα περπατούν, σα βεντάλιες περπατούν ανοιχτές στον αέρα σάμπως φτερά πλατιά στα ουράνια. Μοιάζουν όμως και στο ψωμί, μοιάζουν και στο στάρι, μοιάζουνε στο νερό, στου φεγγαριού μοιάζουν τις χώρες, στου αμύγδαλου τη φάτσα, στο άγριο ψάρι κυρίως μοιάζουνε που ασημένιο σπαράζει στη στενή ατροπό των πηγών. Τα χέρια σου πάνε κι έρχονται στη δουλειά, δουλεύουνε, τρέχουν μακριά, τ' ακούς που τρέχουν, πιάνουν κουταλοπήρ...

ΜΕΣΟΓΕΙΑ -Το χαμένο περιβόλι της Αττικής Ανθολόγιο Γιώργος Π. Ιατρού ΑΩ Εκδόσεις -2015 Τα Μεσόγεια. Το στέμμα της Αττικής γης. Η έδρα της αμπέλου και της ελαίας. Η ανάσα της θεάς Αθηνάς. Το ξαπόσταμα του Ποσειδώνα στα λιμανάκια του Σαρωνικού. Η έκσταση του Πανός στα πευκόφυτα όρη. Και η εξοχική κατοικία του Δία, επάνω στις καμπύλες του Καλυβιώτικου Ολύμπου. Μεσόγεια. Ένας τόπος που αξίζει να μιλήσεις γι’ αυτόν. Ο Μεσογείτης συγγραφέας - και ανθολόγος στην προκειμένη περίπτωση - Γιώργος Ιατρού, έχει αποδείξει, με το μέχρι σήμερα έργο του, την αγάπη για τον τόπο του, την επιθυμία να τον μάθει καλύτερα, αλλά και την μέριμνά του να προβάλει τις ομορφιές και την ιστορία αυτού, σε όλους όσους δεν έτυχε να τον γνωρίσουν. Στο βιβλίο “Μεσόγεια - Το χαμένο περιβόλι της Αττικής”, αποκαλύπτονται μέσα από λογοτεχνικές, ποιητικές και δημοσιογραφικές αναφορές, παλαιότερες και σύγχρονες, αλλά και μαρτυρίες περιηγητών, κομμάτια απ’ τη μορφή, την ιστορία, τα έθιμα και την καθη...

2018 ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

«εκεί που ο θεός δεν υπάρχει η ποίηση βρίσκεται» Βίκυ Δερμάνη – Ψυχή Πουθενά Κάθε φορά που έρχεται στα χέρια μου ποιητική συλλογή της Βίκυς Δερμάνη ξέρω πώς θα βιώσω μια ανεξάντλητη προσωπική εξερεύνηση, με όλους τους κινδύνους φυσικά που έχει τούτο τ’ άγνωστο. Ως τώρα 6 φορές – 6 συλλογές και μια ακόμα: Η καινούργια. Η έβδομη και πιο θαρραλέα απ’ όλες. Το αισθητικό κομμάτι του βιβλίου εξαιρετικό. Εξάλλου οι εκδόσεις ΑΩ δεν μας έχουν συνηθίσει σε κάτι λιγότερο. Η φωτογραφία στο εξώφυλλο, του Χρήστου Σασλόγλου, προσδίδει την οπτικοποίηση εκείνη, που θα ερεθίσει γόνιμα τις όποιες προσλαμβάνουσες από την ανάγνωση της συλλογής.

Τα πέντε τελευταία, μα πανηγυρικά λεπτά της χρονιάς που έφευγε, τον βρήκαν να ξαποσταίνει, σ’ ένα γλιτσιασμένο πεζοδρόμιο της παράγωνης, μπορεί και παράφωνης, οδού Κτενά. Τα κόκκινα φαρδιά ρούχα του «αγίου» ήταν εντελώς παράταιρα πάνω του. Τσαλακωμένα και βρώμικα, δεν είχαν τίποτα από την αίγλη των αντίστοιχων,